“อี๋ก้วนเต้า” หรือ “เอกปฏิเวธธรรม” หรือ “อนุตตรธรรม” คือธรรมพงศาแห่งหลักญาณวิถีจิต ของพระพุทธะ พระอริยเจ้า ที่สืบสอดต่อกันมาแต่โบราณกาล ครั้นถึงสมัยรัชศกชิงกวงซวี่ ปี ค.ศ.1930 พระอาจารย์ จางกวงปี้ และพระอาจาริณี ซุนฮุ่ยหมิง พระบรรพจารย์รุ่นที่ 18 ฝั่งบูรพายุคหลังทั้งสองพระองค์ ได้สนองรับ พระบัญชาจากพระอนุตตรธรรมมารดาร่วมกัน เริ่มการปกโปรดทั่วกว้าง ระบือเผยแผ่อนุตตรวิถีนี้ จากมณฑลซันตง ขยายออกไปทั่วแผ่นดินจีน กระทั่ง ในปี ค.ศ. 1946 ได้แพร่หลายไปถึง สามสิบหกมณฑลในประเทศจีน

       จุดมุ่งหมายแห่งอนุตตรธรรม มุ่งเน้นให้ผู้คน เคารพเทิดทูนต่อฟ้าดินที่โอบอุ้มหล่อเลี้ยงสรรพชีวิต เจริญรอยตามปฏิปทาของเหล่าพระพุทธะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ อีกทั้งเป็นพลเมืองที่ดี รักชาติ ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ เชิดชูวัฒนธรรมอันดีงาม ผ่านหลักคุณธรรมสามัญที่ทุกผู้คนพึงปฏิบัติ ไม่ว่าจะเป็นการกตัญญูต่อบุพการี และครูบาอาจารย์ การถือความสัตย์ต่อมิตรสหาย การสมานฉันท์ระหว่างผู้คน เพื่อให้บุคคลตระหนักถึงการละความชั่ว มุ่งสู่ความดี โดยมีหลัก “คุณสัมพันธ์ 5” และ “คุณธรรม 8” แห่งปรัชญาสายปราชญ์ เป็นพื้นฐาน       หลักในการปลูกฝังคุณธรรมแก่ผู้คน เมื่อรากฐานตั้งมั่นแล้ว จึงผนวกด้วยการค้นคว้าศึกษาในพระธรรมคำสอนแห่งพระศาสดาทั้งห้า  และแบบแผนจริยธรรมอันดีงามแต่โบราณ เพื่อที่จะยิ่งสามารถจรรโลงผู้คน ให้ได้ชำระจิตใจให้ผ่องใส ยืมกายสังขารปลอมที่มีขีดจำกัดนี้ บำเพ็ญซึ่งพุทธจิตธรรมญาณที่เป็นตัวตนที่แท้แห่งตน เช่นนี้จึงจะฟื้นฟูธรรมชาติแห่งจิตเดิมแท้ ชี้ชัดส่งเสริมซึ่งมโนธรรม พลังธรรมอันสูงส่งในกายตน ท้ายจึงสามารถยังตนเองและผู้คน ให้เป็นคนที่สมบูรณ์ และบรรลุซึ่งธรรม จากบุคคล สู่ครอบครัว จากครอบครัว สู่สังคม จากสังคม สู่ประเทศชาติ และไปสู่เอกภาพสันติแห่งใต้หล้า

       ด้วยการแน่วแน่ในจุดมุ่งหมาย และมุ่งกระทำให้เป็นจริงซึ่งอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่นี้ ครั้งนั้นในจีนแผ่นดินใหญ่ แม้จะอยู่ระหว่างภัยสงครามมากมาย อาณาจักรธรรมก็ยังแผ่ขยายไปอย่างกว้างขวาง ก่อเกิดญาติธรรมผู้บำเพ็ญขึ้นอย่างล้นหลาม ทุกบ้านเกิดพระพุทธะขึ้นมากมายมหาศาล ราวดั่งบัวบานที่ได้ผลิขึ้นทั่วแดนดิน แต่ในปี ค.ศ. 1949 หลังจากภัยสงครามสงบลงแล้ว ด้วยการเปลี่ยนแปลงของระบบการปกครอง จึงทำให้อนุตตรธรรมไม่สามารถเผยแผ่ฉุดช่วยผู้คนในจีนแผ่นดินใหญ่ได้อีก ต้องโยกย้ายไปสู่ต่างประเทศอื่น ไม่ว่าจะเป็นเกาะไต้หวัน เกาะฮ่องกง เกาหลี ญี่ปุ่น สิงคโปร์ มาเลเซีย ไทย ฟิลิปปินส์ โดยมีเกาะไต้หวันเป็นฐานสำคัญ

       ถึงแม้อี๋ก้วนเต้าแทบจะต้องเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่จากเกาะไต้หวัน แต่ด้วยจุดมุ่งหมายอุดมการณ์แห่งธรรม อันเป็นหลักคุณธรรมสากล และการบำเพ็ญตนในครัวเรือน โดยไม่แบ่งเพศวัย อีกทั้งความศรัทธาอุทิศเสียสละของนักธรรมอาวุโสเบื้องหน้า พร้อมด้วยการหนุนส่งจากฟ้าเบื้องบน จึงทำให้ปัจจุบัน มีอาณาจักรธรรมธรรมของอนุตตรธรรมแผยแผ่อยู่ 80 กว่าประเทศทั่วโลก

       ในไต้หวันเอง ด้วยการมุ่งเน้นการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมแก่ผู้คน และการมุ่งแปรเปลี่ยนสังคมให้งดงาม ตามหลักปรัชญาแห่งสายปราชญ์ของอี๋ก้วนเต้า จึงก่อเกิดองค์การวัฒนธรรมการศึกษามากมายที่จัดตั้งโดย อี๋ก้วนเต้า อีกทั้งยังมีสถานเชิดชูผู้ชรา สถานบริบาลเด็กกำพร้า และการช่วยเหลือสาธารณภัย อันเป็นหนึ่งใน แรงขับเคลื่อนสำคัญ ที่จะสร้างความสงบร่มเย็นแก่สังคม

       ด้วยเหตุนี้เอง อี๋ก้วนเต้าจึงได้รับการยกย่องเชิดชู และการสนับสนุนจากทางรัฐบาลไต้หวันเป็นอย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่ในไต้หวัน แต่ประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก นับวันยิ่งทวีเสียงแห่งการชื่นชม และการยอมรับในความยึดมั่น ต่ออุดมการณ์ที่จะแปรเปลี่ยนโลกนี้ให้งดงาม และความอุทิศเสียสละส่วนตนเพื่อผู้อื่นของเหล่าผู้บำเพ็ญ อนุตตรธรรมทั้งหลาย

       ผลสัมฤทธิ์ที่ปรากฏขึ้นเหล่านี้ เป็นดั่งพระมหาปณิธาน 3 ประการ ของพระอาจารย์จังกวงปี้ที่ว่า

1. 1. 1. ต่ออนุตตรภูมิแล้ว ขอฉุดโปรดผู้คนทั้งหลาย หวนคืนรากเดิม
      2. ต่อมนุษยภูมิแล้ว ขอแปรเปลี่ยนสังคมให้งดงาม บังเกิดโลกเอกภาพสันติ
      3. สืบสานจากอดีตเบิกทางสู่อนาคต ฟื้นฟูอารยพงศามัชฌิมาธรรม

       พระมหาปณิธานแห่งพระอาจารย์นั้น จะยังคงเป็นประทีปทิศนำทาง บนหนทางบำเพ็ญปฏิบัติธรรม  ของศิษย์ผู้บำเพ็ญอนุตตรธรรมต่อไป เพื่อฉุดโปรดนำพาผู้คนทั้งหลายหวนคืนสู่ชีวิตอันเป็นนิรันดร์ อีกทั้งยังประโยชน์สุขแก่สังคม โดยมีวิถีจิตมัชฌิมาธรรมของพระอริยเจ้าเป็นสารัตถะสำคัญ